من از هر چه او خوش ندارد استغفار مىكنم و به عفو او پناه مىبرم و اگر اين گفتار از روى صداقت قلبى نبود عقلم حكم مىكند كه بايد چنين كرد ، بندهء مضطرّ و گرفتار و ورشكسته چاره‌اى جز عذرخواهى نزد رب جليل و رحيم ندارد . اى فرشتهء پروردگار ! اين درخواست و توبه و استغفار و فقر و ذلّت و ورشكستگى را كه گفتم ، نزد تو به امانت مىگذارم تا آن را به خدايى كه تو را به سويمان فرستاد و راه رسيدن به كويش را برويمان گشود ، عرضه بدارى . سيد بن طاوس ( ره ) به اينجا كه مىرسد ، مىفرمايد : اگر نتوانستى اين سخنان را از بركنى ، مىتوانى آن را در ورقه‌اى بنويسى و همراه خود داشته يا زير سرت بگذارى اما بايد آن را مانند عزيزترين وسائلت ، محافظت نمايى و وقتى آن زمان موعود از شب فرا رسيد ، برگه را بيرون آورده اين گونه بگويى : اى فرشته‌اى كه از جانب خداى ارحم الراحمين و اكرم الاكرمين ندا در مىدهى ! ! اين قصّهء من است كه به تو تسليمش مىكنم ، نه زبانى برايم مانده و نه روحيه‌اى كه بتوانم با تو سخن بگويم » . در اينجا سخنان سيد ( ره ) به پايان رسيد . من مىگويم : اگر در يك چنين وقت حساسى ، توانستى آن وظايفى را كه اهل بيت - عليهم السّلام - برايت معين فرمودند عمل كنى ، پس خوشا به حالت و الّا مىتوانى اين چنين بگويى : خدايا ! من به تو ايمان دارم و پيامبر اكرم و ائمهء اطهار - عليهم السّلام - را در مورد اخبارى كه پيرامون لطف و عفو تو گفته‌اند تصديق مىكنم ، پس اولا بر آن وجودهاى پاك ( يعنى پيامبر و آل او ) درود بفرست و بعد از آن ، در اين شب هر دعايى كه در امور دينى يا دنيايى به درگاهت عرضه مىشود ، مرا در آن شريك و سهيم گردان .